Ghesmat

هر شب دعا مي کردم تو رو تنها ببينم
بگم که آرزومه تو باشي همنشينم
ولي يه شب که ديدم
با ديگر نشستي
گفتم تو هم خدايا
دل مرا شکستي
منم تو رو ميخواستمو چيزي نگفتم
دلم مي خواست که اول از تو مي شنفتم
ولي سکوت راه منو تو رو جدا کرد
غرور بيجا عشق و هم فداي ما کرد
هر دو رفتيم خونه ساختيم
از عشق هم دل کنديم
تو دست ما حلقه زرد
ميگه افسوس پابنديم
حالا همديگرو ديديم که خيلي ديره
از کار سرنوشت آدم خندش مي گيره
تو ياد ما خاطره ها زنده مي مونه
شايد که قسمت همينه خدا مي دونه