Nezami Khani (Khosrow and Shirin)

ای، نکیسا چون زد این، افسانه بر چنگ
هی ستار باربد، برداشت آهنگ
غریبانه
ای، مگر شیرین ز لعل
مگر شیرین ز لعل افشاند نوشی
هعی، که از هر گوشه ای
خدا، خیزد خروشی
ای، ملک بر فرش آن
مَلَک بر فرش آن، دیبای گل گون رنگ
هعی، روان شد مست و بر شبدیز و بنشست
اِی، سوی قصر نگارین، راند و سرمست