Baade Khazan

ﺑﺎﺩ ﺧﺰﺍﻥ ﻭﺯﺍﻥ ﺷﺪ
ﭼﻬﺮﻩ ﮔﻞ ﻧﻬﺎﻥ ﺷﺪ
ﻃﻼﻳﻪ ﻟﺸﻜﺮ ﺧﺰﺍﻥ، ﺍﺯ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﻋﻴﺎﻥ ﺷﺪ
ﭼﻮ ﺍﺑﺮ ﺑﻬﻤﻦ ﺯ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ، ﭼﺸﻤﻪ ﺧﻮﻥ، ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺪ
ﻧﺎﻟﻪﻫﺎ ﻣﺮﻍ ﺳﺤﺮ ﺩﺭﻏﻢ ﺁﺷﻴﺎﻥ ﺯﺩ
ﺁﺷﻴﺎﻥ ﺳﻮﺧﺘﻪ بین، ﻣﺸﻌﻠﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺯﺩ
خدای من مشعل در جهان زد
ﺧﺪﺍ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺩ ﺩﺍﺩ، ﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺩﺍﺩ
ﻛﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺭﺥ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻪﻟﻘﺎ ﺭﺍ
ﻓﻐﺎﻥ ﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻭﺍﻱ، ﺯ ﺟﻮﺭ ﺻﻴﺎﺩ ﻭﺍﻱ
ﻛﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﻓﺘﻮﺍﻱﻓﻨﺎﻱﻣﺎ ﺭﺍ
ﺳﻮﻱ ﺑﻴﺪﻻﻥ ﻧﻈﺮ ﻧﺪﺍﺭﻱ
ﻭﺯ ﺍﺳﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺧﺒﺮﻧﺪﺍﺭﻱ
ﻭﻩ ﭼﻪﻛﻨﻢ ﺍﺯ ﻏﻢ ﺑﻴﻘﺮﺍﺭی
ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪ ﺩﮔﺮ ﺩﻳﺪﻩ ﺯ ﺑﻴﺪﺍﺭی
ﺑﻴﺎ ﻣﻪ ﻣﻦ، ﺭﻭﻳﻢ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻭﺭطه ﺟﺎﻧﺴﭙﺎﺭﻱ