Degar Cheh Khahee

من که عمرم را به پایت ریختم
زندگی ها را به پایت ریختم
ای تو دیروز منو امروز من
من که فردا را به پایت ریختم
دیگر چه خواهی؟دیگر چه خواهی؟
من که با خوب و بد تو ساختم
آبرویم را به خاک انداختم
در سفر تا هفت شهر عشق تو
من که مرزی تا جنون نشناختم
دیگر چه خواهی؟دیگر چه خواهی؟
من که همچون بت پرستیدم تو را
هرکجا رفتم فقط دیدم تو را
با تمام گریه ها از دست تو
میشکستم بغض و خندیدم تو را
پس چرا آزردنم را دوست داری؟
حسرت و غم خوردنم را دوست داری
مثله من هرگز کسی عاشق نبوده
سوختن از عشق را لایق نبوده
از تو هم بر آتش و خاموشم از تو
تا نگویی در وفا ساده نبوده
هرچه میسوزم تو میگویی کم است
قصه ام ورد تمام عالم است
پس چرا آزردنم را دوست داری؟
حسرت و غم خوردنم را دوست داری
هرچه را میخواستی از من به دست آورده ایی
مرگ غرورم بس نبود...
که قصد جانم کرده ایی
من که دنیا را به پایت ریختم
زندگی ها را به پایت ریختم
من که با خوب و بد تو ساختم
آبرویم را به خاک انداختم
دیگر چه خواهی؟دیگر چه خواهی؟
من که همچون بت پرستیدم تو را
هر کجا رفتم فقط دیدم تو را
با تمام گریه ها از دست تو
میشکستم و بغض و خندیدم تو را
پس چرا آزردنم را دوست داری
حسرت و غم خوردنم را دوست داری