Havaye Yar

دل از همه بريدم سرزير پر كشيدم
از آينه هام گذشتهم اما به خود رسيدم
وقتي كه ديديم كه اي داد موندن خودش عذابه
هرچي مي پرسم از عشق يه حرف بي جوابه
هواي يار كردم ترك ديار كردم
هواي دل سپردن هواي پر پروبالم شد
مردن من در قفس لحظه آوازم شد
من از ديار خواهش رخت سفر كشيدم
تا اوج بي نيازي بي بال و پر پريدم
يه لحظه شد هزار سال تا عشقمو شناختم
واسه يه لحظه بودن هستي مو يک جا باختم
خواب سفر هميشه خواب شبهاي من بود
نياز من رسيدن از خود رها شدن بود
در جستجوي معني معناي زنده بودن
از خود رها شدن من از اين اسير در تن