Sayeh

رفتم به دیدن او با یک عشق خدایی
با یک سبد پر از گل در عین بی ریایی
گویی به من می گفتند پنجره های خونه
منتظرت نبوده برگرد برو دیوونه
برگرد برو دیوونه
هرچه به در کوبیدم نشنیدم جوابی
نشنیدم صدایی
یکی یکی گل ها رو با گریه پرپر کردم
با چشمای پر از اشک لحظه ها رو سر کردم
با چشمای پر از اشک لحظه ها رو سر کردم
در فکر پوچی عشق هوا کم کم تاریک شد
شب با سکوت سردش آروم آروم نزدیک شد
شمعی پشت پنجره با دست او روشن شد
روح سرگردون من مایل به ترک تن شد
دوتا سایه رو دیوار دوتا جامو نوشیدن
طعم هوس هاشونو با بوسه ای چشیدن
یکی یکی گل ها رو با گریه پرپر کردم
شعر شکست عشقو تا خونه از بر کردم
شعر شکست عشقو تا خونه از بر کردم