Citalopram

من هرچی گفتم واقعی بود
هیچی، جلومو نگرفت حتی ویروس(کرونا)
آ، میکُشم هروز پسر تخس دیروز تا
یه روزی برسم به نوک قله پیروز
مامان، جای منِ لا این گیتار و دراما ببین
من قوی ترم از این سیتالوپراما اینا
اَکتِ رپٍ جلف نی نیما اشارا خودم
نوشتم و سپردم کیکارو به کاگان(کا کا کاگان)
هم رپ خوندم هم کتابو حسابا
گرفتم گردن بیارم فشارو به پاهام
که یه روزی بشنون صدامو هزاران نفر
اینو ببینه این چشا رو به پایان
(من خودمم تو چی؟
کدوم آیینه تو شهر میگه تو واقعی؟
رفیق من خودمم تو چی؟
من خودمم تو چی؟
کدوم رمان قدیمی میگه تو عاشقی؟ ببین من خودمم تو کی؟)
(من خودمم تو چی؟
کدوم آیینه تو شهر میگه تو واقعی؟
رفیق من خودمم تو چی؟
من خودمم تو چی؟
کدوم رمان قدیمی میگه تو عاشقی؟ ببین من خودمم تو کی؟)
ما خودمونیم، بدون گیریم
هیچوقت ادعا نکردیم کی ایم و چی ایم
نگفتیم پودرای سفیدو میبینه بینیم
جاده، ادامه داره ما میریمو میریم
غافلان در خوابند، قایق ها در آب غرق، وقتی دیو سیاه خط قرمز رو اشعار زد
حرفام دردام فردام سرسام سرسام
هنوزم بین دو راهی پنجاه پنجام که
علم یا ثروت
سکس یا غیرت
جنس با لذت بهتر از عشق با عزت
اندیشه راهی نیابد مگر اَجر با نفرت
در این اندرونی رشد کرده کرم با خِفَت
(من خودمم تو چی؟
کدوم آیینه تو شهر میگه تو واقعی؟
رفیق من خودمم تو چی؟
من خودمم تو چی؟
کدوم رمان قدیمی میگه تو عاشقی؟ ببین من خودمم تو کی؟)
(من خودمم تو چی؟
کدوم آیینه تو شهر میگه تو واقعی؟
رفیق من خودمم تو چی؟
من خودمم تو چی؟
کدوم رمان قدیمی میگه تو عاشقی؟ ببین من خودمم تو کی؟)
آ
هیپ هاپولوژیستتت
آ