Kaveer

من کویرم, من کویرم
دشت تب کرده ی پیرم
نفسم مرده تو سینه
عطشم کرده اسیرم
من کویر خشک و پیرم
که طراوت نپذیرم
من کویر خشک و پیرم
که طراوت نپذیرم
توی رویاها می بینم
روز میلاد بهارم
مثل یک جنگل سبزم
عطر پاک سبزه زارم
اما این مثل یک خوابه
تن من تشنه ی آبه
بوته های خشک و زردم
زیر تیغ آفتابه
نقش رویای بهاران
در نگاه من نشسته
توی رگهای تن من
حسرت بارون نشسته