Barf

برف آمد که جای پای تو را
بر زمین عمق بیشتر بدهد
برف آمد که با زبان سپید
جغد را از درخت پر بدهد
از همین قاب مستطیلی
شکل دیده ام ایستگاه آخر را
شیشه ها را بخار می گیرد
تا نبینم نگاه آخر را
صندلی های باغ فرسودند
تیر های چراغ ویران شد
و نسیمی که لای موهایت آنقدر ماند
تا که طوفان شد چیزی از آسمان نمی خواهم
تو اگر لکه ابر من باشی
زندگی را به گور می بخشم تو اگر سنگ قبر من باشی
برف آمد که جای پای تو را
بر زمین عمق بیشتر بدهد
برف آمد که با زبان سپید
جغد را از درخت پر بدهد
از همین قاب مستطیلی
شکل دیده ام ایستگاه آخر را
شیشه ها را بخار می گیرد
تا نبینم نگاه آخر را
صندلی های باغ فرسودند
تیر های چراغ ویران شد
و نسیمی که لای موهایت آنقدر ماند
تا که طوفان شد