TEKRAR

تو، تو این اتاقی یا این اتاق تو ذهن من
من اشتباه کردم
ولی کسی نکرده این اشتباهو مث من
روزا سکوت کردم که بشنوم صدای شهرو
شبا سکوت کرد شهر که بشنوه صدای من رو
یک صدای زنده تر
حالا این منم، چیزی که هستم
جدا از من نیست نوشتن و خوندنم
اتفاقاً
یادم نمیاد که شب بود یا که صبح بود
دلم پر بود
یادم نیس حالم چطور بود
پای چشمم سیاه به رنگ نصف شب
تو دلم آفتاب سر ظهر بود
سرم پایین بود
با این بود
خطرم
خودکارم هم بازیم بود
صدای یه آدمیو میشنیدم
ولی برگشتم و دیدم کسی پشتم نیست
لعنتی کسی نیست
تو تو توهمی
هرچند که توهم هم خیلی چیزه بدی نیس
باز صدام کرد
من یکم جا خوردم
مغزم دستور داد به پلکم
پس چشام باز شد
بعد برگشتم رو به خیابون
پاهام سِر و شل شد
ترس تو چشام بود
جرأت تو دستم
که یکی یهو گفت
تو، هی
تویی که زمین و زمونو همش فحش میدی
با این موزیک عجیب و غریبت خوش میشی
بعد تازه میگی این ویژگیته عیب نیست
عمرت و جوونیتو پاش دادی حیف نی
گفتم تو کی هستی، با من چی کار داری
گفت عجله نکن ازم سؤال زیاد داری
تو از اونایی که فکر میکنن کوه کندن
من گفتم کجاشو دیدی، تازه شروع کردم
گفت خیلیا مث تو شروع کردن باختن
گفتم هدف داشتم، اونا آرزو کردن
گفتم تو چی هستی
که با این کلماتت با ریتم تند قلبم با مخم میرقصی
گفت من توی پشت تصویرتم
گفتم دروغه از دید من؛
تو وجود نداری، من توی تنهاییم به تو معنی میدم
گفت من یه صدام فقط
که جای التماس بهت اعتراض کردم
گفت دروغ تویی نه من؛ نه
منم لبخند زدم یه نگاش کردم
سریع دوییدم و برگشتم تو اتاقم
دلخوش بودم تو حبابم
گفتم احتمالاً ناراحت شد و ترکم کرد
ولی اشتباه کردم؛
اومد نشست جلوم و یه نگاه کج کرد
صداشو صاف کرد و ابروهاشو خم
گفتم فکر کردم رفتی و رفتم
گفت با این فکرت باید به شعورت شک کرد
گفتم من پیش میرم واسم راه پس نیست
گفت این همه بلا اومده سر زندگیت بس نی
یه چند دَقیقه ای گوش بده حرفام واست بد نی
تو ته تهش یه سرگرمی واسه این ملت با فکر سنتی
تو کشورت یه مجرم غرب زده بودی
اینور آبم یه کله سیاه غربتی
تو اشتباه کردی
گفتم اصن حق با شماست
ممکنه بگی دیونم
اما ببین من نمیدونم
تو تو این اتاقی یا این اتاق تو ذهن من
من اشتباه کردم
ولی کسی نکرده این اشتباهو مث من
روزا سکوت کردم که بشنوم صدای شهرو
شبا سکوت کرد شهر که بشنوه صدای من رو
یک صدای زنده تر
حالا این منم، چیزی که هستم
جدا از من نیست نوشتن و خوندم