Be Bachat Begoo

ا رنگ و طعم پول یا حبس و درد و زور
ستاره هایی که با طلوع غروب کردن
تو شروع، رسوب کردن از
قلم از قلم شدن و
قفس از نفس
از طرف من به بچت بگو که شب
شروع سوختن شمع بود
یکی همیشه قربانی روشن شدن بود
بگو
از طرف من که لب و هر طرف من به نخ
وقت گفتن حق دوختن
درد من و هزار تا من
نه غرب نه حتی عرب
نه آه و اشک و طرب
نه دولت و سلطنت
نه خودِ وطن بود
اینا رو به بچت بگو
از قول من که
زخم ماها جاش نبود
روی کمر داس موند
و ضعف ما آواز نبود
کوک غلط ساز بود
رشد واسه اون بود
که همیشه آروم بود
به اندازه خار نبود
اون جایی که یاس موند
درد، مرگ پدر نبود
مرد بی پدر بود
ضربه ی تبر نبود
دستِ بی سپر بود
میلاد که تار شد
عزا خبردار شد
شهر پرِ غلام بود که رییس جبار شد
به بچت بگو
که دستبند و خون و
حسرت و جنون و لبخندمون
بدتر از حتی صدتا صدتا میله بود
درد ما دیگران نبود
درد ما همدیگه بود
به بچت بگو
به بچت بگو
به بچت بگو
به بچت بگو
بگو...
به بچت بگو ا پول و درومدت از این
کاغذای مزخرف و ضرورتش بگو
چه بلایی آوردی سر برادرت؟
بهش بگو دیگه بهش عمو نگه بگو
زاییده ی کدوم یکی ا تیکه های جنگی؟
یا زاییده ی شیکم کدوم جنده ی فرهنگی؟
واسه شهر فرنگی؟
هر روز یه رنگی؟
سبزی؟ زردی؟ آبی یا بنفشی؟ بگو
نماد و پرچم، افکار و می گیره
غم امروز، جلوی فردا رو می گیره
گشنه ها پرنده ها رو زدن، کشتن
بگو سفره ی خالی جلوی پرواز و می گیره
به بچت ب...
بگو...
به بچت بگو
به بچت بگو
به بچت بگو
به بچت بگو
به بچت بگو
به بچت بگو