با داستان، مضمون و حس این آهنگ بیشتر آشنا شوید.
وسط دعوا یه بوس | دست لای موهام و چنگای روت | چه ساده رد می شدیم از خودمون
وسط دعوا یه بوس دست لای موهام و چنگای روت چه ساده رد می شدیم از خودمون شب تو بغل من، رفت صبح زود مثل من این پنجره هنوزم منتظره نمی تونه بگذره تا ابد از این منظره نمیذارم بشه حرفت تموم میره لب رو لبت، گردنت کبود کفشامون هر کدوم یه گوشه پرت چشات صاف قلبو نشونه رفت گفتی فردا رو بده بره، امروز بخند زندگیمو کشیدی با یه بوس به گند چرا ترکت کنم؟ بذار یه معتاد باشم ته دنیا رو دیدیم تو یه اتاق با هم با تو حتی زیر یه سقف آدم می کشه پر، همش ریملت پخش که چی بشه تهش؟ دستای ساکت و چشات می زنه حرف میگه: "بی معرفت، این تنه لشو کی جمعش کرد؟" "کی بعد من babe می زنه غلت هی این ور تختت؟" دروغ شیرین شد حقیقت تلخ بهم یه تکست بده، بسه بگو که دلت شکسته واسه اون چشای شر چون بهم می ریزم یه شهرو همه تخممونن بذار مثل این درا رومون قفل بمونن حرف نداری، نگاته پره توش حرف آدم دلش می خواست با تو گم شه تو شهر بره بالا، بیاد پایین کل کوچه رو با این که دستمون آکاردئون نی نصف شب بلند بلند آواز بخونیم این بیرون تا هر موقع راه داشت بمونیم کسی دورمون نی برف چیه؟ ما که نوک قله بودیم دادی قول بمونی توی کلبه چوبی همش گل بچوقیم، فقط خودمونیم چرا میره انقدر سریع عقربه؟ حالت خوبه؟ نه، اَ هر بدی بدتره اون کلبه سوخت تو جنگل یخ زده کاش خودتو ببینی یه بار از این منظره از این منظره از این منظره
هنوز آهنگ مشابهی نیست.
