Découvrez l’histoire, les thèmes et l’émotion de cette chanson.
بدنم لَخته، سردم، نفسم تنده | کلی قرص، مُرص، مُشت، مُشت خوردم | که یه روز، نشم افسرده
(دستمو نگیر چون دستم روله) بدنم لَخته، سردم، نفسم تنده کلی قرص، مُرص، مُشت، مُشت خوردم که یه روز، نشم افسرده اخبارا هم که جدیدا همه ش از بمبه واسه همین، تنِ من مُرده دیگه خونه پُر Pack نی، شده کیلو دیگه رنگ نیست توم، بی روح بیدارم من اَ دیروز، باختم با فیلو، فاز، فاز سکته است مورچه ها میان روی پوستم Break dance هی چت مست، دستم قفلم جز شورتم رسماً لختم پُر عقده ام، بد توی اخمم همسایه ام سر زد، نزدم لبخند رول کردم، نفسم تنگ تر شد گفت اوکی، گفتم خسته ام دورم پُر از اون همه، هیشکی نموند الآن، دوستمه ویسکی، تموم هر کاری کردم ریسکش بُرد چون بود همه ریسکیش تو سر پی سی ام آدما عجیب تر اَ فلوهام، همه هم گروگان با لبخند مثل این آدمای لِگوهام می بینه هیچ جا هیچی فِیر نی ولی باز عادت داره به دعا یه سوال، گه خدا اینجا رو ببینه چه خبره هنوز هم باور داره بخدا؟ دستمو نگیر چون دستم روله نگا، مغزم پُره، فازم سر ظهرم الکله هی می خورم زمین، انگار کفشم سُره یه چی بده من پرت شم اَ کُره یکی بیاد اَ قصد مستم کنه دستمو نگیر چون دستم روله نگا، مغزم پُره، فازم سر ظهرم الکله هی می خورم زمین، انگار کفشم سُره یه چی بده من پرت شم اَ کُره یکی بیاد اَ قصد مستم کنه اخبارا منفی، رو مخم رژه همه سمی، ولی من یه شکل اتوبان پُر کردم صد و هشتاد مهم نیست تهش کجاست و چی بشه چند وقت تو حال خودم نیستم، پاییز متنفر اَ این فصل این روزا، جوری بهم ریخته ست احساس می کنم ۲۰۱۳ است طبقه سیزده است روبه روم سان سِت بغلم چیل، بچه تو روف گاردن کَلی تو هیز، دَم غروب چاق پی TSD دارم، مریضیم حاد تصویرا تارن و بکسم پاره ان این خاطره ها رو می مونه یادم یکی نیست بگه بین این همه آدم کسی هم درکم می کنه یا نه؟ تو روشون کِسلم در حد سلام هیترام می پانم بیشتر از فنام قول دادم فقط بشمارم کَشو بقیه ش رو نخورم غصشو منتظرن کی شه بیان کشور کنسرت، برج میلاد اسمم گم شد روی جنس زیاد قِبله ام تخمت، نخور غصه زیاد سعی می کنم صاف باشم رو پا (مثِ کِی؟) دقیقا مثل وقتی که، کامبک زدم از باختای جولای آسمون رو نگاه، سان رایز تو راهست مهم نیست می گذره فاکداپ روزات دستمو نگیر چون دستم روله نگا، مغزم پُره، فازم سر ظهرم الکله هی می خورم زمین، انگار کفشم سُره یه چی بده من پرت شم اَ کُره یکی بیاد اَ قصد مستم کنه دستمو نگیر چون دستم روله نگا، مغزم پُره، فازم سر ظهرم الکله هی می خورم زمین، انگار کفشم سُره یه چی بده من پرت شم اَ کُره یکی بیاد اَ قصد مستم کنه 021 KID میک ایت Lit، کچی
Aucun titre similaire pour le moment.
