Mazhare Eshgh

لبات مثل اناره ازش بوسه میباره
ببین لبای تشنه ام چقدر فاصله داره
بیا قلبمو نشکن تو که اهل صفایی
هم آشنا تو بودی چی شد که بی وفایی
تو که مظهر عشقی ز خودداری حضر کن
با اون ناز نگاهت به من گاهی نظر کن
وقتی که هستی ماه و ستاره در نظر من جلوه نداره
میدونی من فداتم فدای چشم سیاتم
اگه خاکی نباشه من خاک زیر پاتم
قسم به روی ماهت به اون چشم سیاهت
شب و روزم و تنها نشستم چشم به راهت
بیا مظهر عشقم به من گاهی وفا کن
تو این قلب شکسته به دست خود دوا کن
بیا مظهر عشقم به من گاهی وفا کن
تو زخم قلب خسته به دست خود دوا کن