با داستان، مضمون و حس این آهنگ بیشتر آشنا شوید.
نمی دانم چرا نا گه | نموندی مویت را کوته | هاااای هاااای
نمی دانم چرا نا گه نموندی مویت را کوته هاااای هاااای هاااای هاااای سر زلف پریشان را ز دامانت کردی جدا هاااای هاااای هاااای هاااای فکندی بر خاک پایت برهنه شد شانه هایت هاااای هاااای هاااای هاااای آمد باد بهار سر مست و بی قرار رفته از سوی پریشانت موی گویی از لطافت آزرده شانه ات در زیر بار گیسو روزی هم آغوش تو بود زیر بر و گوش تو بود هاااای هاااای هاااای هاااای کو دیگر آن رنگ و بویش رخت روال آرزویش هاااای هاااای هاااای هاااای این حال من این روز او این قصه ی جان سوز او هاااای هاااای هاااای هاااای آمد باد بهار سر مست و بی قرار رفته از سوی پریشانت موی گویی از لطافت آزرده شانه ات در زیر بار گیسو هاااای هاااای هاااای هاااای هاااای هاااای هاااای هاااای هاااای هاااای هاااای هاااای آمد باد بهار سر مست و بی قرار رفته از سوی پریشانت موی گویی از لطافت آزرده شانه ات در زیر بار گیسو هاااااااای
هنوز آهنگ مشابهی نیست.
