Mojezeh

هر چه تیره تر بشی ای شب سرد
ما مث هر چی ستاره روشنیم
تو تبر بشی واسه ریشه ما
شک نکن بازم جوونه می زنیم
همه سازامونم که بشکنی
با سرود خنده مون چه می کنی
راه آرزومونو بستی، ولی
با پر پرنده مون چه می کنی
نمیشه خورشیدو حاشا بکنی
حتی پشت سایه ها، پرده ها
یه روزی همه کبوتر می شیم و
نمی مونه هیشکی پشت نرده ها
شب تیره مون به فردا می رسه
کابوس کهنه به رویا می رسه
وقتی دستمون تو دستای همه
من میگم معجزه از راه می رسه