Seemin Bary(Sheybani)

سیمین بری گل پیکری آری
از ماه و گل زیباتری آری
همچون پری افسونگری آری
دیوانه ی رویت منم چه خواهی دگر از من
سرگشته ی رویت منم نداری خبر از من
هر شب که مه بر آسمان
گردد عیان دامن کشان
گویم به او راز نهان
که با من چه ها کردی
به جانم جفا کردی
هم جان و جانانه ای اما
در دلبری افسانهای اما
اما ز من بیگانه ای اما
آزرده ام خواهی چرا تو ای نو گل زیبا
افسرده ام خواهی چرا تو ای آفت دلها
عاشق کشی شوخی فسون کاری
شیرین لبی اما دل آزاری
با ما سر جور و جفا داری
میسوزم از هجران تو نترسی ز آه من
دست من و دامان تو چه باشد گناه من
دارم ز تو نا مهربان
شوقی به دل شوری به جان
میسوزم از سوز نهان
ز جانم چه میخواهی
نگاهی به من گاهی
یا رب برس امشب به فریادم
بستان از آن نا مهربان دادم
بیداد او بر کنده بنیادم
گو ماه من از آسمان زمین چهره بنماید
تا شاهد امید من ز رخ پرده بگشاید