Mara daryab

سکوت از هر طرف جاری
هوای خانه تاریک است
میان زندگی با مرگ
پل ویرون و باریک است
مرا دریاب پیش از مرگ
که مرگم سخت نزدیک است
فقط یک چهره خسته ام
میان چارچوب قاب
به مرگم یک نفس مانده
در این فرصت مرا دریاب
عبور لحظه های عمر
دلیل پیری من نیست
فرار از من که تو هستم
مگر در خود شکستن نیست
من غافل به دست خود
شکستم هر چه پروردم
ولی در این قمار تلخ
به خود بیش از تو بد کردم
فقط یک چهره خسته ام
میان چارچوب قاب
به مرگم یک نفس مانده
در این فرصت مرا دریاب
به خود گفتم فراموشی
پناهم می دهد در خود
فرار از قصه دیروز
علاج درد خواهد شد
ولی دیدم فرار از تو
فرار از من به آیینه است
نیاز تو تمام من
نه یک احساس در سینه است
فقط یک چهره خسته ام
میان چارچوب قاب
به مرگم یک نفس مانده
در این فرصت مرا دریاب
فقط یک چهره خسته ام
میان چارچوب قاب
به مرگم یک نفس مانده
در این فرصت مرا دریاب