با داستان، مضمون و حس این آهنگ بیشتر آشنا شوید.
به من از روزهای کوتاه | شبای سرد زمستون | ِزوزه سگ های ویلون
به من از روزهای کوتاه شبای سرد زمستون ِزوزه سگ های ویلون شب خلوت خیابون زیر سقفای شکسته رگ تند باد و باون گنجه های پر ز هیچی حسرت یه لقمه نون بگو بگو با همیم ولی از دوریت نگو منو نترسون منو نترسون منو نترسون بگو بگو با همیم ولی از دوریت نگو منو نترسون منو نترسون منو نترسون به من از سرفه برگا سینه زخمی پاییز ترس گنجشکای عاشق از مترسک های جالیز سر موندن و نرفتن بوته با گُلاش گلاویز پُرِ پَرهای شکسته است قفسای زرد پاییز بگو بگو با همیم ولی از دوریت نگو منو نترسون منو نترسون منو نترسون بگو بگو با همیم ولی از دوریت نگو منو نترسون منو نترسون منو نترسون به من از دستای تب دار لبای تناس بسته روی ریگ داغ دویدن با پای زخمی و خسته دیدن مردی که زیرِ سایه خودش نشسته با همه آوارگی هاش دل به موندن تو بسته بگو بگو با همیم ولی از دوریت نگو منو نترسون منو نترسون منو نترسون بگو بگو با همیم ولی از دوریت نگو منو نترسون منو نترسون منو نترسون کسی که می پندارد، تمامی میوه ها زمانی میرسند که توت فرنگی از انگور هیچ نمیداند
هنوز آهنگ مشابهی نیست.
