Mah O Moohat

حواسم پرت موهاته که دست باده، اما نه
یا ماهی که با لبخندت زمین افتاده، اما نه
شاید طوفان زیباییت عذابم ميده، اما نه
شاید دریای دور ما دیگه خشکیده، اما نه
من این روزا یکم گیجم، نه احساسی نه رویایی
فقط من موندم و زخمام، عذابم ميده تنهایی
من این روزا حواسم نيست، چه رگباری تو رگهامه
فقط از وقتی یادم هست طنابی دور دستامه
بهار از لای انگشتات داره میوزه تو دنیام
تو از وقتی که خندیدی جهان افتاده توی دستام
میشه دیوارای بین تو و دنیامو بردارم
من از کوچه های این شهر جوونیمو طلبکارم
من این روزا یکم گیجم، نه احساسی نه رویایی
فقط من موندم و زخمام، عذابم میده تنهایی
من این روزا حواسم نیست، چه رگباری تو رگهامه
فقط از وقتی یادم هست طنابی دور دستامه