با داستان، مضمون و حس این آهنگ بیشتر آشنا شوید.
Wow | تخت بالا پروندش ناموسی | بغلی با نیسان زده به یه هوندا
Wow تخت بالا پروندش ناموسی بغلی با نیسان زده به یه هوندا رو به رویی نمی دونم جرمش چیه ولی این جا صداش می کنن آناکوندا خبریم اَ Tex نیستش این تو تیغ داغ کردم تو لوله خودکار تی وی کنترلش دست قدیمی تراست (پو پو) شبکه ورزش، لذت فوتبال ساعت شد ده، وکیل بند شاکی گفت مگه کری آخه مرد حسابی؟ نمی شنوی صدات می زنن تو بلندگو؟ پاشو برو میز سه، ملاقاتی داری رفتم، تو پام دمپایی یلی دیدم حاج بهروز اومده با یه وکیل تو این چند مدت دیدم چندتاشونو ولی انگار این یکی بود جدید گفتش رک بهم پروندت هاده نه طرف پیداست، نه داری شاهد نمی خوام بهت بدم امید الکی تا این جای کار داش همه چی پاته حرفاشو زد، بهم ریخت سیمارو گفتیم آخه پفیوز می دونیم ما اینارو سر و تهشو بزن، بذار راه حل جلومون لازمه که چرب کنیم سیبیلای کیارو؟ گفت باید جلو بره همه چی مرتب بگیرم دادرسی مجدد ببینم زیر دست کدوم دادیاره عیدیشو بدیم، بندازه رو غلتک گفتم چند وقت؟ گفت باس ببینیم شاید یکی دو ماه، گفتم اینم چیزی نی مهم نی نیستم، پلنا رو بچینید ولی جلو پخش این ترکا رو بگیرید نذارید حاشیه بسازن اینستا Universal حساسه رو این موضوع درزم نکنه خبرش هیچ جا سوژه ندیم به hater های گوزو به آکیو بگو بیاره برام تسبیح اون جوری مطمئن می گیرم تصمیم وکیل بند مشتیه ولی باش بستیم میگم رپکنم، میگه بخون مهستی گفت این کادریه اَ خودمونه دَمشو دیدیم، هواتو داریم هر موقع تماس داشتی بود ضرور بگو حالم خوش نی، که بری بهداری فقط این پستش تو روزای فرده تایم تماستم باشه ساعت اداری واسه این که پیش بره همه کارا سریع اختیار تام بده بهم اگه روالی این جا تو قیافه ام من برا همه یکی از این سربازا می دونم فنه شب کش داغ می کنم برا مسعود خال می کوبه، با یه سوزن تبنه روز هواخوریارو می کشم پلن می دونم بیام بیرون همشون رله ان این جا صدا می زنم من همه رو مشتی ولی منو صدا می زنن بچه زیرنگ افتاده تره، هر کی که شروره خفت می کنن آنتنا رو شبونه بد خیته این تو هیچ چیش خوب نی ولی چه فشاری داره آب حمومش می گذره دو ماه، روزِ دادرسی باس همه خط شیم جلو بازرسی میریم با یه مینی بوس ده تایی دادگاه این جا خوشحال میشن اَ خداحافظی رسیدم دادگاه، راهروها شلوغ وکیلم گفت حل شده همه یه بند گفتم چه طور؟ فلانی آشناست؟ گفت نه، رضایت داده ولی دم گفت دیگه اَ این جا به بعدش با ما نی سیستمی جلو میره پروسه اش، میدونی نامه باس برسه به اداری زندان دو سه روز دیگه نهایت بیرونی می گذره دو روز، بیرونم الان ولی خواب نمیرن دیگه چشام خداحافظی نکردم اون تو اَ هیچ کی چون باید این بیرون باز خوار بگام (هو، هو، هو) اکیپ تو همه استانا داره خونه دیوونه، بگرد پی لونه این جا یا بوس می کاریم روی گونه یا دو نیم میشه رگ رونت قربون لفظای خارجیت این جا خیابونه مشتی کالج نی می چلوننت انگار نارنجی یهو دستت می بینی یه آرنج نی گنگ، صدا گرمی می پیچه بنگ (پو پو پو) چراغ خاموش میایم نه با زنگ رو زمین میفته لاله گوشت چاک می خوره لب تا بناگوشت خونت لخته می شه کف کوچه تو اورژانس میارن به هوشت داستانی نداریم با این مفت برا تر تمیزترن اَ دخترا میری جلوی آینه می بینی روی گونه ات چال گذاشته نگین انگشترا بچه کجایی؟ رفیق ماست خوبه اش کردای غرب تا لکای کوهدشت لاهیج و رودسر، انزلی و رشت داشتون گیلانه، همه جاش خونش (پو پو پو) خودم رپکن، گوش میدم قمیشی برام دافی تو کس تر اَ قریشی بالاسری می خوری توی خونه ات استخونات خورد میشه انگار قلنجی (پو پو پو) با این حال روئه پسی می خوره هر کی که پرروئه گاد پوری آرتیسته، دیگه نی لات ولی فرقش یه مدل مو ئه
هنوز آهنگ مشابهی نیست.
