Mahi Kenare

رسمو بهم زدی با من قدم زدی
از عشق دم زدی تا روزگارمو بعدا سیاه کنی
رو رد پای رود بارون گرفته بود
شب چون گرفته بود چادر زدم که تو موهاتو وا کنی
گفتم که جونمو قلب جونمو قد کمونمو
نذر چشات کنم تا که اعتنا کنی
کشتی بهارمو قلب مزارمو دارو ندارمو
دادم که دردمو شاید دوا کنی
چشمای آسمون رنگین ترین کمون
تعارف نکن بمون کفشاتو در بیار تا خون بپا کنیم
درداتو مو به مو تو گوش من بگو
تا خنده هاتو تو جغرافیای عشق فرمانروا کنیم
ماهی کنار رود از غصه مُرده بود
خوابم نبرده بود گفتی که نذرتو باید ادا کنی