Tasnif–e Bot–e Chin (Bayât–e Esfahân)

ای مه من،
ای بت چين
ای صنم
. لالـه رُخ،
زهره جبیين
ای صنم
تا به تـو دادم دل و دين ای صـنم, برهمه كس گشته یقين ای صنم
من زتو دوری نتوانم دیگر,
جانم, وزتو صبوری نتوانم دیگر
(بيا حبيبم، بيا طبيبم)
هر كه تو را ديده ز خـود دل بريد,
رفته ز خود، تا كه رُخت را بديد
تير غمت، چون به دلِ من رسيد, همچو بگفتم كه همه كس شنيد
من زتو دوری نتوانم ديگر,
جانم, وزتو صبوری نتوانم ديگر
(بيا حبيبم، بيا طبيبم)۲
ای نفـسِ اُنـسِ تـو احيای من
چون تويی امروزه مسيحای من
حالت جمعی تو پريشان كنی,
وای به حال دل شيدای من
من زتو دوری نتوانم ديگر,
جانم, وزتو صبوری نتوانم ديگر
(بيا حبيبم، بيا طبيبم)۲