Rahayam Nakon

درکی ندارم از خودم بی تو
هرجا که دورم از تو تبعیدم
چشمامو بستم رو جهان بس که
تا چشم وا کردم تو رو دیدم
من از زمین و از زمان کندم
تا تو دلت پیدا کنم جامو
مرگم که باشه آخر این عشق
من دوست دارم اون سرانجامو
من دیدم این درمونو که میگم
لبخند تو درمون تشویشه
وقتی که میخندی، نمیدونی
دنیا چه جای بهتری میشه
گاهی دلت میره واسه اون که
رؤیای یک دنیا تو دستاشه
حتی اگه سجده ات کنم میگی
این که محاله عاشقم باشه