Jane Man

جان تو جان من
حاکم و قربان من
سفره ی خانه من
طعم لبت نان من
خوش بگو تا غم از خوشه ی تو نوش کنم
شاخ شیرین بیان
صورت خندان من
حکم کشتار بده
بنده و قربانیم
از تو آزادم آن لحظه که زندانی ام
ظلم تو بوسه بر آه جگر سوز من
مهر دیوانگی طالع پیشانیم
عشق دیوانه
زهر جانانه
از تو می نوشم و سرمست و سبک بار من
بیت ویرانی شعر ایرانی
از تو می خوانم و شب ناله ی بیدار منم
جان تو جان من
حاکم و قربان من
سفره ی خانه من
طعم لبت نان من
خوش بگو تا غم از خوشه ی تو نوش کنم
شاخ شیرین بیان
صورت خندان من
عطش روی تو دارم شب دیدار باش
نفس خفته ی بی عاطفه بیدار باش
هوس عطر تو هست و تب آغوش نیست
صحبت از موی تو هست و گوش تو گوش نیست
ای دل ای عاشق
موج بی قایق
می روی تا بزنی سر به کدامین سنگ
ای دل تنها مست و بی پروا
بی سپر می بریم سمت کدامین جنگ
جان تو جان من حاکم و قربان من
سفره ی خانه من
طعم لبت نان من
خوش بگو تا غم از خوشه ی تو نوش کنم
شاخ شیرین بیان
صورت خندان من
جان تو جان من حاکم و قربان من
سفره ی خانه من
طعم لبت نان من
خوش بگو تا غم از خوشه ی تو نوش کنم
شاخ شیرین بیان
صورت خندان من