Be Man Che

گفتی تلخه خداحافظیمون و چقدر خوبه حالت نسبت به قبلاً
ولی من نمی ذارم سرمو راحت روی بالش حتی یه شبم
می پیچم به خودم توی اتاق ولی از تو خواهش نمی ره تویه کتم
دارم یاد می گیرم دیگه راحت بگم کس خارش حتی به داروی واجب قلبم
دارم کم کم می زنم قید همه چیو
می خوام از این شهر برم، کردمم فکر همه چیشو
به من چه، اصلاً دیگه هم خواب کی می شی
رژ قرمزت می شه جای من رو لب کی مهر
به من چه، می زنی شب سلامتی با کی
ردیفی یا یه گوشه ی خونه تکی پاتیل
مهم نیست واسم اصلاً یادته منو یا نه
زنده ای اما واس من ده متر زیر خاکی
گفتی تلخه خداحافظیمون و چقدر خوبه حالت نسبت به قبلاً
ولی من نمی ذارم سرمو راحت روی بالش حتی یه شبم
قبولش کردم، دیگه مال من نیستی
تمومت کردم، تو مغزم یه گلوله
حرومت کردم، مشکیتو پوشیدم و از خونه رفتم
دیگه نمی گم بیشتر از همیشه می خوامت
دیگه نمی رم پاتوق که شاید اون بیادش
دیگه بارونا رو می رم تنهایی پیاده
تو فکرتم حتی، خواستم بیام رام نده
تا عطر تو این دور و براست جام بده
ما قصمون رفت به گا تهش
گفتی تلخه خداحافظیمون و چقدر خوبه حالت نسبت به قبلاً
ولی من نمی ذارم سرمو راحت روی بالش حتی یه شبم