Khodseta

با دلی آشنا مشو
اگر شدی جدا مشو
تویی که از محبتی نشان نداری
خبر ز حال دل شکستگان نداری
مرا تو سرزنش مکن
این همه خودستا مشو
تویی که رنگ دوستی به جان نداری
دلی به سینه پاک و مهربان نداری
تو هستی به هوا و هوس
تو که رنگ و ریایی و بس
صفای دل گمان نداری
به غروب و به بی خبری
ز شکسته دلان گذری
تویی که آتش غمی به جان نداری
خبر ز حال دل شکستگان نداری
نازتو از میان بردار
روزی که برگ پیری باهم
جان شو که زندگی بر جسمت
این جلوه تا ابد نگذارد
تو هستی به هوا و هوس
تو که رنگ و ریایی و بس
صفای دل گمان نداری
به غروب و به بی خبری
ز شکسته دلان گذری
تویی که آتش غمی به جان نداری
خبر ز حال دل شکستگان نداری
با دلی آشنا مشو
اگر شدی جدا مشو
تویی که از محبتی نشان نداری
خبر ز حال دل شکستگان نداری