Aghaghi

دستای تو جای امنه زیر بارون مثل طاقی
اعتماد بازوانت از یه دنیا مونده باقی
تو به شکل خلوت من پر جذبه پر رازی
تو دو نقطه از یه خطی از ستاره به اقاقی
از ستاره به اقاقی
یه شکوهی داره داره رستن که نگو
یه غمی داره شکستن که نپرس
یه هوایی داره حرفات که نگو
حصرتی داره گسستن که نپرس
خواستن تو خواستن بچگیا نیست
تو رو داشتن که به این سادگیا نیست
خواستن تو خواستن بچگیا نیست
تو رو داشتن که به این سادگیا نیست
یه حنا بود یه اقاقی زیر چتر بچگیها
دو پریچه که میخواستیم توی خواب خستگیها
براشون چه رختا دوختیم براشون چه گیسها بافتیم
ما چه خوابی دیده بودیم خواب آب تشنگیها
خواب آب تشنگیها
رخت اون روز حالا قد ما که نیست
حرفی از اقاقی و حنا که نیست
داشتن تو حالا ناممکن و دور
شعر من هم مثل اون وقتا که نیست
خواستن تو خواستن بچگیا نیست
تو رو داشتن که به این سادگیا نیست
خواستن تو خواستن بچگیا نیست
تو رو داشتن که به این سادگیا نیست