Naze Negah

ساقیا جرعه ای می به جان ما کن
با شکر خنده ای کام ما روا کن
چهره تو یاد آرد از باغ ارغوان را
باده تو باز آردم راحت روان را
شادی تو می نوشم کیمیای جان را
ای دریغ از این عمر که بی روی تو بگذشت
ای دریغ از این دم که بیهوده هدر گشت
چهره تو یاد آرد از باغ ارغوان را
باده تو باز آردم راحت روان را
شادی تو می نوشم کیمیای جان را
میزند راه من چشم دلسیاهت
جان ودل میدهم ناز یک نگاهت
بیا تا دمی بشنوی شور وحال ما را
مگریک نظر بنگری سوی ما خدا را
چهره تو یاد آرد از باغ ارغوان را
باده تو باز آردم راحت روان را
شادی تو می نوشم کیمیای جان را
جان ما به پای جانانه بیانداز
راه ما به کوی میخانه بیانداز
از عشقش سرمستم
سرشادم من تاهستم
میزند راه من چشم دلسیاهت
جان ودل میدهم ناز یک نگاهت
بیاتادمی بشنوی شور وحال مارا
مگریک نظر بنگری سوی ما خدارا
چهره تو یاد آرد از باغ ارغوان را
باده تو باز آردم راحت روان را
شادی تو می نوشم کیمیای جان را