Roozhaye Behtar

دل دل دیوونه هر بار به تو نگفتم تا نشکنی ای دل به تو خیری نرسد
با همین بهونه از عشقی که داری پا پس نکش ای دل که به غیری نرسد
اگه که غمگین اگه که شادی تو برگ زردی تو دست بادی
نبر ز خاطر تو این هیاهو غمی که خوردی دلی که دادی
تو مث نوری همیشه روشن دو قطره اشکی تو چشم من
چون موجی از جان به تو دل بندم کی از پا بنشینم تا ساحل
تو با من نفسی تا ننشینی من آهی نکشم آرام از دل
من به تو نگویم راز دل تنها چون نپذیری تو ترک مرا
گاهی پنهون گاهی پیدا گاهی تاریک گاهی روشن
تب عشقی که تو دادی نرود از تن من
چون موجی از جان به تو دل بندم کی از پا بنشینم تا ساحل
تو با من نفسی تا ننشینی من آهی نکشم آرام از دل
گاهی پنهون گاهی پیدا گاهی تاریک گاهی روشن
تب عشقی که تو دادی نرود از تن من