با داستان، مضمون و حس این آهنگ بیشتر آشنا شوید.
ز بس در شهر تنهایی | برفتم کو به کو خسته | شده چون موی شبگونت
ز بس در شهر تنهایی برفتم کو به کو خسته شده چون موی شبگونت وجودم مو به مو خسته چو نیزار زمستانی یخ آجین گشته هر بندم نیاید نغمه ی گرمی ز نای این گلو خسته اگرچه جان به لب دارم و یا چون لاله تب دارم ز شوق دیدن رویت نی ام از آرزو خسته در این شهر فراموشی یکی هم ناله می خواهم نشد هم ناله ای پیدا و من ، از گفت وگو خسته الا ساقی برافروز آن چراغ باده را امشب خمستانی مهیا کن مکن دست و سبو خسته نی ام کمتر ز مجنون بیابانگرد جان خسته که لیلای وصالت را شوم از جست وجو خسته ز بس در شهر تنهایی برفتم کو به کو خسته شده چون موی شبگونت وجودم مو به مو خسته
هنوز آهنگ مشابهی نیست.
