Chalous

پاییز که میشه دلم آشوب میشه
پاییز من بدجور دلگیرم همیشه
انقدر با تو زندگی کردم تو این فصل
حس میکنم پاییز میمیرم همیشه
چِشاتو بگیرم یه روز از خودم
صداتو صداتو چه باید کنم؟
اصن راه که میرم تو هر جای شهر
هواتو هواتو چه باید کنم؟
هواتو بگیرم یه روز از خودم
دارم دور قلبم قفس میکشم
یقین دارم عطرت تو اون نقطه هست
تو هرجا که راحت نفس میکشم
به چی فکر کنم توی تنهاییام
که سمتِ تو یک شب حواسم نره؟
چه رختی بپوشم تو روزای سرد
که عطرِ تو توی لباسم نره؟
به غیر از تو باید به چی فکر کنم
تو چالوس وقتی که بارونیه؟
بدونِ تو لعنت به این جاده ها
که هر چهار فصلش زمستونیه
دلم نیست بعد تو جایی برم
برم از خودم از تو به کی بگم؟
میونِ یه مشت زوجِ خوشبخت که
تو رو میشناسن برم چی بگم؟
من از فکر هرکی به غیر از خودت
پُر از اضطرابم، پُر از دلهره
از اینکه کسی تو اتاقم بیاد
از این خونه حالم بهم میخوره
به چی فکر کنم توی تنهاییام
که سمت تو یک شب حواسم نره؟
چه رختی بپوشم تو روزای سرد
که عطرِ تو توی لباسم نره؟
به غیر از تو باید به چی فکر کنم
تو چالوس وقتی که بارونیه؟
بدونِ تو لعنت به این جاده ها
که هر چهار فصلش زمستونیه