Gharibe

گذشت از اون روزا چند سالی زود
روزايی که فکرمون شربازی بود
به قول تو همون روزايی که علافی بود
اما قشنگ بود هر چند که سر کاری بود
سکوت عجيبی بود، شهر خالی بود
يادش بخير چه قدر جنجالی بود
علی شلوغ ولی پر تنهايی بود
اينا خاطرات خوب پارک شهرداری بود
يه سری از بچه ها جدولی شدن
يه سری بای دادن و رفتنی شدن
واسه نوشتن دردا ورقه کمه
مجبورم بدنمو خط خطی کنم
من يه آدم لالم که زياده حرفام
يه معتاد لعنتی به سيگار مگنا
چند ساله گمم تو روزايی که گذشت
خودم آجر می زارم رو ديوار غم هام
زيادن تو دل من حرفای نزده ام
حرفايی که باعث گرمای تنمن
دردای تو دل تو دردای منم هست
حس می کنمشون با اعضای بدنم
من غروب و خوب دوست دارم
تنمو با سختيا زود جوش دادم
وقتی بهتر ميشم اوضاع بدتر نشه
حرفای درويشو خوب گوش دادم
يالا پاشو ديگه بيا سريع بريم ديره
تا همراهم نيای علی نميشينه
حتی اگه با من هم سليقه نيستی
يالا پاشو بيا بريم غريبه نيستی
يالا پاتو بذار توی سفره ی ما
یالا تو ام بيا قاطی عقده ای ها
یه کم نفس بکش تو این هوای سنگین
حالا با کلمه درد جمله بساز
می کشم دردامو و مثل نقاش
می کشم فريادو مثل ارواح
می کشم نفس و تو زندگيم باز
می کشم سيگارمو عين فيلما
حالا که هر از گاهی سر می زنی به من
بدون روزايی بود خيلی جنگيد علی
چه قدر حرف از غصه و غم می زنيم
بی خيال مداد من فروشیه چند می خری؟
يواش همه چيزای من اين جا حراج
مداد و خودکار و دفتر و تراش
حراج، نفس من واسه گنده تراش
حراج، زندگی و تمام اون غماش
قلب من با کلی درد و پارگی و خراش
حتی رفاقت و حتی قشنگی شباش
همه چيزم حراج، همه چيزم حراج
اما يادت باشه کردم زندگيمو فداش
تويی که از معرفت دم می زنی
تويی که با همه موزيکای من لب می زنی
تويی که عاشق صدام و حرف منی
اينا همه فروشین بگو چند می خری؟
می خوام بدونم اصلا اهل جنگيدنی
می خوام بدونم تو غصه ها دم می زنی
به تو نمی ياد تو دنبال خنديدنی
تو دنبال سوژه واسه رقصيدنی
اون مداد الکی نی علی می نويسه باهاش
هر جايی می ره اونم ديده ميشه باهاش
گلوی ما چند ساله زير تيغه داداش
پس بده مداد بد بيخ ريش صاحابش
الکی نی می نويسه باهاش
هر جايی می ره اونم ديده ميشه باهاش
گلوی ما چند ساله زير تيغه داداش
پس بده مداد بد بيخ ريش صاحابش
يالا بيا بره روی دار غرورت
اين جا همه چت غمن بگو شاد کدومه
يالا الان ميره روی دار غرورت
يالا بيا بلرزه چار ستونت
بيا ببين چطور با زندگيم چفت شده موزيک
اين جا مال کسی که سفت کنه پوتين
بهتره برين تو يه کوچه ی خلوت
تو و صدای منو يه هدفون کوچيک
شده ببينی يه جوونی که لات راه بره
که با غرور خاص خودش تو پاسگاه بره
نه دنبال دختر و مادمازله
فقط عاشق سه سری گاد فادره
به قرآن قسم
دوست دارم تخفيفی به جرمام ندن
شبای منو می دونن قرصام فقط
دوست دارم به هيچ خری قربان نگم
ايراد اينه زرد نبود تخمام فقط
ايراد اينه من بودم با وجدان طرف
علی سمت جاده های پل دار نرفت
علی سمت دنيای نرمال نرفت
به درک توام اصلا حرفمو نبين
به درک حرفای قلبمو نبين
به درک پاشو برو دستمو نگير
ولی به خودت قسم کسی اشکمو نديد
الان بلدم حسابی داد زدنو
حفظم همه روزای باختنمو
همون روزا بودن منو ساختنمو
الان می تونم بزنم حتی شاهرگمو
بلدم داد زدنو
حفظم همه روزای باختنمو
همون روزا بودن منو ساختنمو
الان می تونم بزنم حتی شاهرگمو
يالا
هر دردی بود ديدی
يالا پاشو برو ديگه هر چی بود ديدی
حتی اگه فرضی بود ديدی
اگه غمی، خشمی يا ترسی بود ديدی
هر دردی بود دیدی
یالا پاشو برو دیگه هر چی بود دیدی
حتی اگه فرضی بود دیدی
اگه غمی، خشمی یا ترسی بود دیدی