Emza

کروس [ عرفان ]:
دائم ، نگاهاتون به ماست // بشين ساکت ، نکن نگاه به ما
بشه لازم ، ميدوني که ماها // عقب نميشينيم تا بشينين زمين شما
ورس 1 [ ليتو ]:
ميگن بهزاد کيه؟ اون يه رپره جديده // چرا تا حالا کسي کاراشو نديده؟
چند سالشه که ميگه بالاها پريده؟ // فضاييه چون از يه زميني بعيده
زندگي بلنده موزيکم بلندتر // داد بزن هي روز و شب بلندتر
صدات کمه ولي ماله من کشندست // تيزه حرفام زبونم برندست
زندگيم شده آتليه // همه ميخوان عکس بگيرن باره ديگه
من يجا وايسادم دنيا داره ميره // ميرسي به من ، 4 ساله ديگه
فلوش خيلي خوبه ولي ولي تکستاش تکراري // حرفاش قديميه بنداز سمساري
انداختش پايين هرکي ک× گفت // بازم ک× بگو چون که نيستي ت×خ تو
کروس [ عرفان ]:
دائم ، نگاهاتون به ماست // بشين ساکت ، نکن نگاه به ما
بشه لازم ، ميدوني که ماها // عقب نميشينيم تا بشينين زمين شما
ورس 2 [ انتها ]:
هرجا جمع ميشيم شبا همه نگاها بالاست // همه جا پهن ميشي شما نکن نگاه به ماها
نيستم هرجا و هر وقت با يکي کل کل // يکي دو دقيقه بعد ورود بيرون در من
مسئله ترکـــــ کني بگو که حله // ديوونه بودم ، حالا بايد ديوونه تر شدم
رنگمون جفت با من يکي زبونه // ريش? پدريمونم که همونه
ديگه برق يکي بگه چشمات برا چيه؟ // زمين زدن برادر اثبات چيه؟
مثل اينه که صبح بخواب و شب پاشي // چرا با رنگـــــ خون ، ميکشي تو نقاشي؟
و طرح زندگيت اگه تا خاکــــ دو روزه // هميشه نيست کسي کنارت به پات بسوزه
همه اينا رو گفتم ولي خودم همونم // نميخواستم توي کوريه خودم بمونم
کروس [ عرفان ]:
دائم ، نگاهاتون به ماست // بشين ساکت ، نکن نگاه به ما
بشه لازم ، ميدوني که ماها // عقب نميشينيم تا بشينين زمين شما
ورس 3 [ عرفان ]:
توي دنياي شعر انگار من بد رقم // حتي تا لب گور مياد بدرقم
ميخورم "صد قسم" تا از هر رگم // يا بريزه خون يا تو حساب ده رقم
من اصلا" کاريم نيست با تو // از ترسم کردي چرا خيس جاتو؟
تو دنياي خودم مثل پيکاسو // من ، من چهلم مثل بيستا دو
چون من روزي بيستا جوينت // ميپيچم تو کاغذ ولي نيست کادو
ريه هام بد پاره از بيست و دو // بد پاره از بيست و دو
و مثل بهمن ميريزم رو پيست تو // هر وقت من بيام پشت ميکروفن
تو کفي و مثل تيغ تيز يهو // ميزنم مثل ريش تو رو
پايدار ...
کروس [ عرفان ]:
دائم ، نگاهاتون به ماست // بشين ساکت ، نکن نگاه به ما
بشه لازم ، ميدوني که ماها // عقب نميشينيم تا بشينين زمين شما
آوترو [ عرفان ]:
صلح با شما ماله زنگـــــ قبله // اين اسممه "امضاء" رو سنگـــــ قبرت
اين يه جنگـــــ سرده // برميدارم از رو صحنه پرده
برميدارم من ماسکـــــ صورت همتونو از دم
چون بيدارم من // فيلمي که توشي صد دفعه رفتم