Boht

توی بهت چشم من درد ناباوریه
فصل سرد عشق ما رنگ خاکستریه
دردی که من می کشم
اگه کوهم می کشید
ذره ذره می تکید
قطره قطره می چکید
می تونست با دست تو بهت من ویرون بشه
فصل زرد قصه هام ظهر تابستون بشه
قصه یقین عشق توی دفترم بودی
توی آیینه شعر شکل باورم بودی
من از خوش باوری هام به ویرونی رسیدم
تو را یک لحظه نزدیک، یه لحظه دور می دیدم
از تب ناباوری گر گرفته تن من
سهم من از تو اینه، چکه چکه آب شدن
دروغ آخرینی که من از تو شنیدم
خودت بودی که از تو به ویرونی رسیدم
از تب ناباوری گر گرفته تن من
سهم من از تو اینه، چکه چکه آب شدن
از تب ناباوری گر گرفته تن من
سهم من از تو اینه، چکه چکه آب شدن