Shahre Khakestari

رقصایِ آخر برگ بی جون
کندن از شاخه نا امیدی
رد شدی له شدم زیر پاهات
دیر به داد دل من رسیدی
مزه شادی از زندگیم رفت
بس که چشم انتظار تو بودم
شادی هم شادی های قدیمی
مثه وقتی کنار تو بودم
مثه بوی نم و برگ پاییز
که تو دلم بی تو جایی نداره
عاشق اَبر و بارونم اما
بی تو بارون صفایی نداره
بی تو بارون صفایی نداره
بی تو بارون که بارون نمی شه
نیستی از خونه بیرون نمیرم
خیسِ بارونشم از پشت شیشه
رفتی و شهر خاکستری شد
آسمون هم می خواد کم نذاره
گردِ مرگو می پاشه تو کوچه
غمِ یه شهر رو سینه ام سواره
سرنوشتم مثه قطره ای که
آخرش از خودش خسته می شه
دستِ ابر رو رها کرد و گم شد
بی هدف می خوره روی شیشه
انگار آخرین صحنه زندگیشه
تازه فهمید به این سادگی نیست
زنده بودن فقط تو خیالات
اینکه اسمش دیگه زندگی نیست
بی تو بارون صفایی نداره
بی تو بارون که بارون نمی شه
نیستی از خونه بیرون نمیرم
خیسِ بارون شم از پشت شیشه
بی تو بارون صفایی نداره
بی تو بارون که بارون نمی شه
نیستی از خونه بیرون نمیرم
خیسِ بارون شم از پشت شیشه
بی تو بارون صفایی نداره
بی تو بارون که بارون نمی شه
نیستی از خونه بیرون نمیرم
خیسِ بارون شم از پشت شیشه
بی تو بارون صفایی نداره
بی تو بارون که بارون نمی شه
نیستی از خونه بیرون نمیرم