Sogand

(مرا ببوس)
مرا ببوس، من آخرین سکوتم
پرام باز بین اونا که عاشق سقوطن (مرا ببوس)
دکتر خودم رفتنیه، عاشق خروجه
من خودم رفتنی ام دیگه بهم نزن گلوله (برای آخرین بار)
مرا ببوس با این که زخمای عمیقم بازه
که حتی با آنتی بیوتیکم میمونه تازه (تو را خدا نگهدار)
همه مون میریم پس دیگه کی خونه رو بسازه؟
من هنوز محکومم واسه این شعر بی اجازه
مرا ببوس که من آخرین شهر بی دفاعم (که می روم به سوی سرنوشت)
یه آسمون تاریک ابری بی ستاره ام
مرا ببوس برای بغض آخرین نگاهم (مرا ببوس)
منم یه روزی میرم اما بازم موندگارم (مرا ببوس)
مرا ببوس حتی بین برف و بارون
از سر مستی چک زدم تو روی خط قانون (برای آخرین بار)
میدونم کندن از این سرزمین نبوده آسون
یه هوای مه آلود، جنگل و صدای بارون (تو را خدا نگهدار)
هنوزم بدهکارم به کنارت چند تا بوسه
تاریک ترین لحظه ی هر شبی نزدیک روزه (که می روم به سوی سرنوشت)
حتی بره ها بترسن از صدای زوزه
من هنوز همون التماسم واسه چند تا بوسه
(مرا ببوس) مرا ببوس، پاره ی تنتم لعنتی
فقط یه بوسه بعد میتونی منو نشنوی (مرا ببوس)
من همون سکوتم با کلی شعر خط خطی
یه روز به خاطر این زخما میشم بستری (برای آخرین بار)
مرا ببوس، همین الان که دیره فردا
که بوسه عشقو زنده میکنه تو سوز سرما (تو را خدا نگهدار)
من هنوز همونم، گل رزی جلو تفنگا
دنبال یه رگ سالم تو تن واسه سرنگا (که می روم به سوی سرنوشت)
مرا ببوس، هر چند که طعمش نفرته
بجنب یه روزی تموم میشه هر چی لذته (مرا ببوس)
یه گیسوی بازی تو باد که پی قسمته
مرا ببوس، مهم نیست کی ام، چی قصمه (مرا ببوس)
مرا ببوس، این جنگو کش نده
تموم تنم زخم هدیه این کشوره (برای آخرین بار)
(تو را خدا نگهدار)
(که می روم به سوی سرنوشت)