ESHTEBAH

از این صدا تا گوشِ تو شاید فاصله ای نیست
ولی پر از اتفاقه
پر از اتفاق بد بعدِ یه اشتباه خوب
چه خوب اشتباه کردم من، چه خوب
چه خوب بود حسِ اولم که گفت لباتو وا کن
دنیا رو محکم صدا کن
زنده باد اشتباهِ خوبِ من
کردنی ترین اشتباه زندگیم
بعدش انتظار واسه اتفاق روزِ بعد
تو کوچه پس کوچه های شعرم
تو طول روز، تو عرض شب
من به دنبال سه بخشم
که آی اولش کلاهی رو سرش نباشه
رای دومش منو وصل کنه به بخش سومش
مِش
من زنده میشم حتی با حضور ناقصش
تو یه لکه نور نشونم بده
تا من دنیا بسازم از انفجار و تابشش
وقت اینه که بگم که اشتباه کردم
زنده باد اشتباه خوب من
کردنی ترین اشتباه زندگیم
اشتباه خوب من
وقت اینه که بگم که اشتباه کردم
زنده باد اشتباه خوبِ من
کردنی ترین اشتباهِ زندگیم
اشتباه خوب من
درود به تو که با اون ذهن بازت
دنبال یه راه جدیدی واسه بیان اعتراضت
تو بهترین تکرارِ اشتباهِ خوبِ منی
تو بهترین اتفاقِ هر روز منی
که آفتابش یه لکه نور بوده
شامگاهش پر از اشتباه خوب بوده
یه اشتباه خوب کردم
که صدای شعرم با ریتم قلبم جور بوده من
وقتی دیدم یه سیب افتاده زمین
دافعه آسمونو کشف کردم نه جاذبه زمین
من و تو شکل همیم، ولی هم فکر هم نه
قلم مث یه شکاره و من فکر حملم
پس بذار اشتباه کنم
ولی از اشتباهم ساده نگذر
این داستان زندگیمه کلی حرف خوابه توش
گوش بده هرچند دیگه وقتش نیست
وقت اینه که بگی که اشتباه کردی
زنده باد اشتباه خوب تو
کردنی ترین اشتباه زندگیت
اشتباه خوب تو
وقت اینه که بگی که اشتباه کردی
زنده باد اشتباهِ خوبِ تو
کردنی ترین اشتباه زندگیت
اشتباه خوب تو
وقت اینه که بگم اشتباه کردم
زنده باد اشتباه خوب من
کردنی ترین اشتباه زندگیم
اشتباه خوب من
وقت اینه که بگی که اشتباه کردی
زنده باد اشتباه خوب تو
کردنی ترین اشتباه زندگیت
اشتباه خوب تو