Shohada

واسه شهیدا هم مینویسیم
چطور واسه اون همه پسر دختری که باهم قهرو آشتی کردن نوشتیم
اونوقت واسه شهیدا ننویسیم که جونشونو دادن
واسه شهیدا هم مینویسیم
البته اونا نیازی به نوشتنه ما ندارن
ولی خوب ما نوشتیم واسه خودمون
وقتی با قطره خونت کشورم جون میگیره
به ازایه اشک مادر شهرم آروم میگیره
وقتی میدونی که بی بابا میشن دسته گلات
ولی بازم میری رو مین گیج و سرمسته خدات
دست تو درو رو دشمن تو همون بیابونا بست
نیستی اما اسمت اینجا رو همه خیابونا هست
دست تو درو رو دشمن تو همون بیابونا بست
نیستی اما اسمت اینجا رو همه خیابونا هست
ما ایرانیا قسم میخوریم
قسم میخوریمو تا تهش میریم
این یه وجب خاکو میبینی جونمونم واسش میدیم
خیلیارو باز بخشیدیم ولی نیست واسه سرباز تشویقی
مرد اونه که درد بکشه ولی باز ببینی که حرفاش مشقی نی
ساده و عاشق بودو شاید لایه مردم دیده باشینش
واسش مهم نبود که حتی بذارن بمب زیر ماشینش
واسش مهم نبودو پرونده زندگیرو بستش زود
جونش کف دستش بود همین که راحتی بسش بود
فرق نداره از چه جنسی یا چه رنگی چه قومی
فرق نداره حتی وقتی که تو حاشیه گمی
میدونی هر چی که باشی بعضی حرفا گریه دارن
اینا واسه راحتیمون جونشونو هدیه دادن
دست تو درو رو دشمن تو همون بیابونا بست
نیستی اما اسمت اینجا رو همه خیابونا هست
دست تو درو رو دشمن تو همون بیابونا بست
نیستی اما اسمت اینجا رو همه خیابونا هست