Lidocaine

آ ، یک یک دو دو هشت (دو دو هشت)
بعضی وقتا بدجوری طبیعت بازیت میده
و تو اگه برنده نشی این بازی هِی تکرار میشه و تکرار
تکرار میشه و تکرار میشه و تکرار ...
وگرنه این زندگی یه لوپ نبوده و نیست !
این تویی که بازنده بودی ! (این تویی که بازنده بودی )
به صورتِت نگاه که میکنم ، همه غمام میره
اگه همین الان بری میشم منم همین الان تیره
سیاه میشه کُلِ زمین ، وقتی که نیستی دورِ من
وقتی هستی خوبم انگار ، میشه رِفرِش کُلِ تَن
این بدنِ مالِ توئه ، چشام فقط زومه رو تو
هر جا که باشی میبینی ، پُر میکنم رو به روتو (خودم)
تو قابِ چشمات هم میبینی که من هرجایی میرم
ولی تو تو دیدِ من نیستی ، هر از گاهی بی رحم
چطوری میتونی اصلا ، من و بی خبر بزاری‌ ؟
چطوری میشه تو که خودت یه پا خبرنگاری !
زندگی بالا پایین داره
با تو بالام ، بی تو پایین
با تو بالام ، بی تو پایین
با تو رنگی تره ، بی تو همش زخمه
ولی تو میشی رو زخمام لیدوکائین
آره  تو میشی رو زخمام لیدوکائین
زندگی بالا پایین داره
با تو بالام بی تو پایین
با تو بالام بی تو پایین
باتو رنگی تره بی تو همش زخمه
ولی تو میشی رو زخمام لیدوکائین
آره تو میشی رو زخمام لیدوکائین
من و بی حس میکنی از درد و پُر حس میکنی از عشق (پُر حس میکنی از عشق)
بی تو میخَم رو این مبل و با تو همش ورزش ، همش نرمش ، همش گَردش (همش گردش)
آها ؛ دلِ من اصلا این شکلی نبوده ، دلِ تو اینطوری کردش ( دلِ تو اینطوری کردش ، کردش )
شدی خانومِ این خونه و مجبورم کردی منم بشم مَردش ( منم بشم مردش ، بشم یه ارتش ؛ بشم یه ارتش ، ارتشِ یه نفره )
چقد خوبه من هر جایی میرم ، ببینم حواسِ تو به من هستش
چقد خوبه بدیم از جون و از رگ ما به هم ارزش
چقد سَمه بشم مار و بشی زَهرش ( بشم مار و بشی زهرش )
چقد قشنگه من ول کنم این بار و تو به خواستِ خودت ، من و بشی جَلدش
زندگی بالا پایین داره
با تو بالام ، بی تو پایین
با تو بالام ، بی تو پایین
با تو رنگی تره ، بی تو همش زخمه
ولی تو میشی رو زخمام لیدوکائین
آره تو میشی رو زخمام لیدوکائین
زندگی بالا پایین داره
با تو بالام ، بی تو پایین
باتو بالام ، بی تو پایین
باتو رنگی تره ، بی تو همش زخمه
ولی تو میشی رو زخمام لیدوکائین
آره تو میشی رو زخمام لیدوکایین
هِعی ، آدما برای اینکه همدیگه رو داشته باشن ، باید پُر بشن از هم و اگه میخوای پُر از یه چیزِ درست و حسابی بشی باید خودت و درست و حسابی خالی کنی از همه ! ( درست! )
چیزِ درست و حسابی رو اول باید لیاقتش و داشته باشی و بعد باید جاش و خالی کنی تا بیاد !
مثال بزنم ؟! مثلا : شما میخوای یه پیانو رویاله خوشگل بذاری وسطِ هالِ خونت!خب باید اول جاش و داشته باشی و باید سالنِت و از میز صندلی اضافه و چیزای کصشر خالی کنی یا نه ؟! بله !
آدما برای پُر شدن از چیزای خوب و احساساتِ درست ؛ باید خودشون و از آدمای پوچ و حس های کثیف خالی کنن ! باید لیاقتشون و بِبَرن بالا ...
قبل اینکه بری رو ترامادول ، مورفینت من بودم
همه‌ چی بود رو به راه ، بهت گفتم همه چی خوبه باز
یکم ولی سفت بگیری ، توام بهم قول دادی اون شب رو تِراس
که درست بپوشی و نکنَن واست یه عده کونده راست
ولی همه چی یادت رف ...
بهت گفتم دور نمونی از این زامبیا ، میشه کارِت سخت
همه بزن در رو ، فقط روح کصخارِ چَفت
گفتم نذار واردت شن اینا یا اسکلن یا مارِ هفت خط
حیف ، دیگه پُر شدی از همه طبیعیه من یدونه کردم آره خستَت
دیگه از هر طرف میخوای نزدیک شی ، میبینی راهت بستس
کاش میشد یه شوک وارد شه بهت ، که خالی شی از سطحِ شهر
کاش سینه هات و درست میپیچوندی تا میدیدی خودم شب وسطشم
کاش یکم فکر میکردی به آرامشِ بغلِ هم
کاش مثل قبلا میشدی تا میدیدی یهو بغلتم
کاش اینو درک میکردی ، که اگه بخوای میشه !
کاش میفهمیدی باید آرومت کنم ، پس بیخود مغزم و بگایی چیشه ؟ ها ؟
زندگی بالا پایین داره
باتو بالام بی تو پایین
باتو بالام بی تو پایین
با تو رنگی تره بی تو همش زخمه
ولی تو میشی رو زخمام لیدوکائین
آره تو میشی رو زخمام لیدوکائین
زندگی بالا پایین داره
باتو بالام بی تو پایین
باتو بالام بی تو پایین
باتو رنگی تره بی تو همش زخمه
ولی تو میشی رو زخمام لیدوکائین
آره تو میشی رو زخمام لیدوکائین
زندگی بالا پایین داره
با تو بالام ، بی تو پایین
با تو بالام ، بی تو پایین
با تو رنگی تره ، بی تو همش زخمه
ولی تو میشی رو زخمام لیدوکائین
آره تو میشی رو زخمام لیدوکائین
زندگی بالا پایین داره
با تو بالام ، بی تو پایین
با تو بالام ، بی تو پایین
با تو رنگی تره ، بی تو همش زخمه
ولی تو میشی رو زخمام لیدوکائین
آره تو میشی رو زخمام لیدوکائین
عشق اونه که یه جوری بی حست کنه ، که انگار یه سطل لیدوکائین و شیاف کردی !
یه سطل لیدوکائین و مگه میشه شیاف کرد ؟ میشه ؟
اگه عشقِ قوی پیدا کنی ، لازم نیست شیاف کنی