Kojaei

آی امان امان امان آی آخ جان امان
رفتی تو و رفتی تو و جای تو را از یاد تو آکنده ام
تصویر زیبای تو را ، تصویر زیبای تو رابر سنگ و صخره کنده ام
انگار که روح فرهاد ز بیداد ز بیداد سر داده ناله بر باد
شیرین من کجایی شیرین من کجایی شیرین من کجایی
از بیستون می آید صدایی
امان از این جدایی شیرین من کجایی
امان از این جدایی شیرین من کجایی
فرهادم و فریاد من تا آسمان ها میرود
همراه یادت یاد من تا بیزمان ها میرود
امان از این جدایی شیرین من کجایی
ای هر ستون از بیستون، با نقش تو آذین شده
ای کام بخت تیره گون با نام تو شیرین شده
با شوق دیدن تو،سر تا به پا نگاهم
تا نقش خود ببینی ، در چشم بی گناهم
میگرمت ازشب خبر، شیرین من کجایی
میپرسمتاز هر سحر شیرین من کجایی
گویی هنوز هم تیشه ام ،با صخره دارد گفتگو
تا که بگیرد بیستون از خون سرخم آبرو
از بیستون می آید شبانه شبانه
عشقی که می سراید ،با گریه این ترانه
هر سو نسیمی می وزد،ویران تر از ویران منم
هر سایه اینجا می خزد چون روح سرگردان منم
امان از این جدایی شیرین من کجایی