اكتشف قصة هذه الأغنية وموضوعاتها ومشاعرها.
تو نه زبونی، نه غمِ من به نونی | نه اَرزونی، نه حتّی خَفه خونی | یه بَد کاره مثل تَنِت که دَم پاره تَر از جدول لَجنی
تو نه زبونی، نه غمِ من به نونی نه اَرزونی، نه حتّی خَفه خونی یه بَد کاره مثل تَنِت که دَم پاره تَر از جدول لَجنی تو شَهری از عَطش میخورم ازت نه چون که آب ندارم نه! مثل خودتِم حساب ندارم نه! اَهلی نمیشم حتی شیرِ مادرم بهاره خطرُ به خِرخِره کشیده ساغَر از سَرم تو سَمّه آسیابت، گندمم به چرخ که نونِ من یه شعری از تو پوست قلبته قلبی از تو حدّ و رسم درد دردی ز تو شعرای شَب های اعماقی داغ تری لعنتی از خاک دستام تو هُویتِ منی، نَعره میکشی به جام درختِ جنگی رو خاکِ سرخ اِنتقام میوه ی تو شِعرمه، آبِ تو تَنِ صدام بلندی، به قَدِ نبضی از دوبارَم تو کشورِ شعورمی نه شهری از شعار هیچ وقت نگفتم که سهمی از تو دارم همه افتخارم این بود که بخشی از تو باشم رو کاغذ بی سر و ته قَدِغَن ضرب چَرخیدم، به دستِت امضا شدم خالِقَم شدی تا تو رو اِبداع کنم با تو جریان گرفتم از تو اِجرا شدم رو کشتیِ جیگرِ بدون بادِ بانات یه سرباز بی احترامِ سر به سازِ ماناست که روی اسلحه اش یه طرحه مُرده از گُله و شلیکی از درخت، به مَردمه تو فصلِ یخ شکستی، سَرما اَرغوان شدی از کوچه رسیدی تو دستِ من جهان شدی تو بی همه کَس تری از بی کَسیِ من یه بی زمان، که با من همزمان شدی و من علی سورنا، به شعرِ من بِسابین تا متاع رَپو از تو عینِ من بِچاقین زنده باد طراوتِت با شِرارَتم مثلِ خطای تیزی که میکِشم روی کاغذم رو بِیت های شَرور شِعرَم قیمت بذارین، شما که دستاتون بازه واسه جنگیدن من به قَدِّ جُرمتون، جِرمم به تاریخ منو بعدِ مرگم، تو شعرَم بِکارید تو امتدادِ سرمای دِی میکُنم زندگی رو طِی نگام کُن بازم، یه پام لَنگه، میزنم لِی تو امتدادِ سرمای دِی میکُنم زندگی رو طِی نگام کُن بازم، یه پام لَنگه، میزنم لِی، میزنم لِی واسه درد، تو تنِ لت و پاره ام من پسرِ صُلحَم امّا نَنَم سَرِ زا رفت من موندم لای شما لاشیا من موندم، لای بازی با این بازیا زَدَم زیر میزِ اعتقادِ جَدّم به جَنگ از خنده کم شدم، درد بچه کَرد شدم دندونِ لق تو دَهن این خاک من و کل کوچه های شهر عَطسه کرد یادم نمیره لبخند تلخهِ فریادم روی خاکِ دَرد از سِتَم یادم نمیره، زَخمم ببین امروز من فقط یه جنگم یه جنگ من فرزندِ هیپ هاپ شَرقم، آشنایی بالا خایه لات های بی سر و ته سازمانی سگاتون صدامو أز پاچه می دریدن شعرِ من استخون و نون واستون نبود من تو خونَم همینه تا نمیشم اینم بی کَلّه سَر نمیده باج نمیدم این تنهایی جیگر میخواد با زانو های خاکی جایی که "مَنم" بمیره "ما" نمی پذیرَم میزنه سوز لای شاخِه های مُرده ات وقتی میوه ی مَصلَحت لای سازه های سُلطه اَست این درخت وحشی ریشه اش تو کویره تَن نمیده به تزئینِ باغچه های قُدرت این تمومِ معنی زنده بودنِ منه بذار مانع ها روی رُشدم بشینن تموم میوه هامو کُشتن به چیدن نمیدونی تو این راه پُشتم چه بیوَه است تو امتدادِ سرمای دِی میکُنم زندگی رو طِی نگام کن بازم، یه پام لَنگه، میزنم لِی تو امتدادِ سرمای دِی میکُنم زندگی رو طِی نگام کن بازم، یه پام لَنگه، میزنم لِی، میزنم لِی تو امتدادِ سرمای... میکنم زندگی رو طی نگام کن، یه پام لنگه، میزنم لی
لا توجد أغانٍ مشابهة بعد.
