یک یک دو دو هشت (هشت) | آ ، خونه شده قبرستون ، همه فازِ بد میدن بهم ، هِی ! | یه جور فضا قفس طوره که میگیری فازِ MMA !
About this song
Discover the themes, story, and feeling behind this song.
Lyrics
یک یک دو دو هشت (هشت) | آ ، خونه شده قبرستون ، همه فازِ بد میدن بهم ، هِی ! | یه جور فضا قفس طوره که میگیری فازِ MMA !
View full lyrics
یک یک دو دو هشت (هشت) آ ، خونه شده قبرستون ، همه فازِ بد میدن بهم ، هِی ! یه جور فضا قفس طوره که میگیری فازِ MMA ! بی اعصاب ، جنگی ، ناله بدن جر وا جر ، فول تتو رنگی پاره ! حالِ توئم مثلِ منه ؟ نه ؟! وصلیمون بهم دیگه زنجیر واره ! گفتم وقتی میزنه یکی به من ، یعنی زده یکی به تیم ! وقتی میزنه یکی به تیم ، وقتشه یکی بشیم ! ولی اینجا یکی که نمیشن هیچ ، تازه تا میخوری زمین ... همه بدتر پا میزارن روت و فقط بگا میری بیخودی همین ! به گا کی میده ؟! همون بیخودی ترین ! این محدوده خطرناک بود ، هر کی اومد توش وحشی شد ! بازیِ ما تَه نداشت ، هِی بیخود نپرس تَهش چیشد ! میگن آقامون اشتباهش این بود که آورد تو خونه تفریحشو ! ولی ننه ی ما جنده نبود ، چیشد ؟! خونه این و اون ظرف میشست ! آ ، اَ این آدما هیچی در نمیاد ، اینا رو باید نسل کُشی کرد ! روز و با گریه شروع کردی ، تموم کنه فصل و چی ؟! درد ؟ تا اومدیم پا رو باز کنیم ، نفهمیدیم دست و کی بَست ! باز دمِ امیر تتلو گرم ، قُلنجِ این نسل و شیکست ! اَ این آدما هیچی در نمیاد ، اینا رو باید نسل کُشی کرد ! روز و با گریه شروع کردی ، تموم کنه فصل و چی ؟! درد ؟ تا اومدیم پا رو باز کنیم ، نفهمیدیم دست و کی بَست ! باز دمِ امیرتتلو گرم ، قُلنجِ این نسل و شیکست ! میگه سهمِ ما قفس نبود ، قفس به دستِ آدمی ساخته شد ! سهمِ ما آدم نبود ، فرشته بود که به حسادت ، به قفس انداخته شد ! سهمِ ما قصری از جنسِ صفا و نَهری از جنسِ دعای ماهی ها بود که آتشِ بی رحم از حرصِ کباب ، سهمِ ما را از گرما فروخت و سوختن خرید ! حال سهمِ ما سوختن است و سوختن است و سوختن ! آه ! به تماشایِ کدوم دشت بشینم ؟! ( به تماشایِ کدوم دشت بشینم؟ ) همه چی سوخت ، چه بد سوخت ! ( چه بد سوخت ) به بلندایِ کدوم کوه برم ؟! ( به بلندایِ کدوم کوه برم؟ ) غم پاهام و به زمین دوخت ، چه بد دوخت ! چه بد دوخت ! همش بی راهه ی سرد و همش شبایِ یک رنگ و همش روزایِ تکراری ! تو این دریایِ طوفانی و پُر موج ، کشتی ام سوراخه انگاری ! منو شبیهِ یه قفس بکش تو نقاشیت از این به بعد من و فرشته ی مرگ ببین که یهو جسمَم از روحم پاشید به زمینِ گرم من و شبیهِ درد بکش ، به رنگِ خون ، شبیهِ مرگ ! من و شبیهِ شیطان ، خودت و خدا بکش ! من و تو با هم خب زیادیم بزار پس که بخوریم ، فقط جدا جدا به چشم که این آدما طاقتِ ماوَرا ندارن و به همین چِشات قسم که فقط شُعاره عشق ! آ ، اَ این آدما هیچی در نمیاد ، اینا رو باید نسل کُشی کرد ! روز و با گریه شروع کردی ، تموم کنه فصل و چی ؟! درد ؟ تا اومدیم پا رو باز کنیم ، نفهمیدیم دست و کی بَست ! باز دمِ امیر تتلو گرم ، قُلنجِ این نسل و شیکست ! اَ این آدما هیچی در نمیاد ، اینا رو باید نسل کُشی کرد ! روز و با گریه شروع کردی ، تموم کنه فصل و چی ؟! درد ؟ تا اومدیم پا رو باز کنیم ، نفهمیدیم دست و کی بَست ! باز دمِ امیرتتلو گرم ، قُلنجِ این نسل و شیکست ! ما بد نرفتیم ، راه اشتباه بود ! ما بد نخواستیم ، همیشه انتخاب از بینِ بد و بدتر بود ! ما کج نرفتیم ، دست ها از تنگنا کج شدند و پاها از کج دستی ها خمیده و لَنگ ! کیو کیو بنگ بنگ ! دور پُره آی کیو ، همه پرفسور ، همه تنگ مَنگ ! هِع ! آدما خارِ کفتار و گاییدن ، قرنِ بیست و جنگ ! پِع ! از تو همه تاریک بی اعصاب ، از دور ولی دیسک و رنگ ! عکسا ورزشی تو خفا ، ریز گُل و بَنگ ! اگه دروغ و پُز خوبه ، پس بینِ اینا همه لاشی منم ! اگه اتو کشیده میخوای من چِت تو مایه آب پاشیدنم ! اینجا همه یورو بازن ، ما چه عن شانسیم که ریال داریم ! این زمین کیری الاکلنگه و میره بالا و ما میایم پایین ! من دوست داشتم یه پرنده باشم که برم حسابی اون بالا مالا ها و نپیچه گرگ و پلنگ به پاچم ! من نرمالی صلح و دوست دارم رمانتیک و قشنگه تاچَم ! ولی مردم خارِ خرس و گاییدن ، هر چی چَک میزنی باز هم خوابن نفس تنگه ، خارش و گاییدم انگار در و دیوارا اینجا آدم خوارن آ ، اَ این آدما هیچی در نمیاد ، اینا رو باید نسل کُشی کرد ! ( بدنِ هر آدمی یه قفسه ) روز و با گریه شروع کردی ، تموم کنه فصل و چی ؟! درد ؟ ( این دستِ خودشه که چی تو این قفس نگه میداره ) تا اومدیم پا رو باز کنیم ، نفهمیدیم دست و کی بَست ! ( من و تو ممکنه موثر باشیم ولی تصمیمِ نهایی با خودشه ) باز دمِ امیر تتلو گرم ، قُلنجِ این نسل و شیکست ! آ ، اَ این آدما هیچی در نمیاد ، اینا رو باید نسل کُشی کرد ! ( پس اینکه چی شدیم و بچه هامون چه طور تربیت شدن و گردنِ هم نندازیم! ) روز و با گریه شروع کردی ، تموم کنه فصل و چی ؟! درد ؟ ( راستی این فصل از زندگی هم تموم شد ، با قفس ! ) تا اومدیم پا رو باز کنیم ، نفهمیدیم دست و کی بَست ! باز دمِ امیرتتلو گرم ، قُلنجِ این نسل و شیکست ! خلاص !
Similar tracks
No similar tracks yet.